I love Hasselt werd geselecteerd door Startit@KBC en is een feel good magazine over, voor én door Hasselaren. Ben jij een blogger of fotograaf? Laten we elkaar dan snel ontmoeten! Contacteer ons via gama@ilovenetwork.city of breng een bezoekje aan www.ilovehasselt.com

HAns Stockmans: zijn creatieve proces is er één van co-creatie

Dag lieve vrienden, tijdens TEDX UHasselt heb ik weer een bijzonder iemand leren kennen. Hij is vormgever en fotograaf. The New York Times publiceerde zelfs al foto’s van deze creatieve duizendpoot. Hij is familie van Piet Stockmans. Yep, het is HAns Stockmans. Een heel sympathieke meneer. Ik ben erg blij dat ik zijn verhaal mag vertellen!

HAns Stockmans
HAns Stockmans

Creativiteit zit in zijn genen

HAns is de neef van de wereldberoemde keramist Piet Stockmans. “Ja, dat klopt! Piet is de broer van mijn vader. Het creatieve zit bij ons in de familie. Mijn grootvader was eerst leraar en daarna fotograaf. Mijn vader en moeder gaven beiden danslessen, in ballroomdansen, chachacha, wals en quickstep. Mijn vader heeft de acrobatische rock-‘n-roll ook terug naar België gehaald. Da’s een dans waarbij je de meisjes over je rug gooit en tussen je benen door terug naar omhoog trekt. Mijn vader heeft hiervoor zelfs ooit het Europees kampioenschap voor paren en het wereldkampioenschap voor groepen georganiseerd in de Limburghal in Genk”, zegt HAns die zijn oom Piet het boegbeeld van creativiteit vindt.

HAns koos ervoor om Productdesign te studeren aan LUCA School of Arts in Genk. “Ik heb toch wat getwijfeld of ik niet beter fotografie zou studeren want dat was mijn passie. Maar het is de creatieve veelzijdigheid van de opleiding Productdesign die me enorm aansprak. Het is zeker een technische opleiding maar kunst, economie en filosofie kwamen ook aan bod. Het werken met verschillende materialen was ook een onderdeel van de opleiding. Daarnaast leerden wij schetsen en tekeningen maken”, vertelt HAns. Hij vond de combinatie van theorie en met zijn handen werken enorm boeiend tijdens deze opleiding.

Een ceremoniële boog van een jonge Hopi-indiaan
Een ceremoniële boog van een jonge Hopi-indiaan

Een ceremoniële boog van een jonge Hopi-indiaan

Na deze vijfjarige opleiding trok HAns naar Brussel om er een jaar te werken. Daarna sloot HAns zich aan bij Up with People. Deel uitmaken van deze organisatie, dat was echt een mijlpaal voor hem. “Wat heb ik toen veel geleerd! Het was sowieso een boeiende kennismaking met veel verschillende culturen. Maar de belangrijkste les die ik geleerd heb toen ik rondreisde met Up with People was leren samenwerken met mensen met tal van verschillende achtergronden en talen. Ik heb toen ook geleerd dat wij dankbaar mogen zijn voor wat wij hier hebben. Ik heb grote contrasten gezien. Zo logeerde ik bij een gastgezin in het Hopi-indianenreservaat. Ze woonden in een piepklein huisje, zonder stromend water, met een buiten-wc… Maar deze mensen deelden alles. Het waren geweldig gastvrije en vriendelijke mensen! Ik logeerde daarna bij een gastgezin waarvan de gastvrouw een tandartspraktijk had en de gastheer in een groot bedrijf werkte. Hun huis was honderd keer zo groot als de hut bij de Hopi-indianen”, vertelt HAns. HAns is nog altijd onder de indruk van een waardevolle ceremoniële boog die hij in die periode van het zoontje van zijn Hopi-gastgezin kreeg.

Van werknemer naar zelfstandige

Na deze bijzonder leerrijke ervaring met Up with People kwam HAns terug naar België. HAns ging terug aan de slag in Brussel maar merkte toch dat er met zijn gependel naar Brussel heel wat kostbare uren verloren gingen. Hij besloot om Brussel in te ruilen voor Hasselt. “Ik ben hier aan de slag gegaan bij een bedrijf als grafisch vormgever.” De afwisseling in deze job vond hij enorm leuk. “Dat ging van het ontwerp van logo’s tot het maken van displays, van het maken van posters voor in winkels tot de lay-out van handleidingen”, herinnert HAns zich. En toen kwam 9/11… en omwille van de economische crisis werd HAns ontslagen. “Da’s op zich natuurlijk niet leuk maar het gaf me wel de mogelijkheid om een stap terug te zetten en mezelf de vraag te stellen wat ik nu écht wilde doen. Ik zag mijn ontslag als een nieuwe kans en ik besloot om als zelfstandig grafisch vormgever en fotograaf te starten”, zegt HAns met een BIG smile.

Yep, New York Times is binnen :-)
Yep, New York Times is binnen :-)
Zijn foto's op The New York Times :o)
Zijn foto's op The New York Times :o)
Een van zijn mooie foto's. Magisch!
Een van zijn mooie foto's. Magisch!

Visual storyteller

“Door te starten als zelfstandige kon ik ook mijn passie voor de fotografie ten dienste stellen van mijn klanten. Daarbij is verwondering een belangrijke leidraad in alles wat ik doe. Door met een open blik naar de wereld kijken kan ik waardevolle momenten, mooie details en pakkende emoties vatten in bijzondere beelden”, vertelt HAns enthousiast. “Of het nu gaat over het ontwerpen van een logo en huisstijl, over een fotoreportage of een portretreeks, uiteindelijk is het allemaal visual storytelling. Niet zomaar 'mooie plaatjes maken' maar het verhaal vertellen van een persoon, van de drijfveer van een organisatie of de sfeer en emotie van een evenement.”

Zijn portretfotografie :-)
Zijn portretfotografie :-)

Co-creatie met de klanten
Ik vraag me af hoe het creatieve proces van HAns eruit ziet. “Als ik bijvoorbeeld een logo ontwerp dan heb ik sowieso eerst een intakegesprek. Dat vind ik heel belangrijk. Op basis van dit gesprek ga ik op zoek naar inspiratie. Dan blader ik door boeken en magazines. Of ik haal mijn inspiratie uit de natuur. Of uit iets wat ik per toeval tegenkom: een kunstwerk, een beeld of een foto. Dan laat ik het even los zodat het kan bezinken en ik merk dan dat er gedurende een tweetal weken ideeën opborrelen. Van die ideeën maak ik schetsen op papier en dan laat ik dit ook weer even rusten. Tenslotte werk ik ze af op de computer. Als je een logo laat rijpen dan wordt het iets moois”, weet HAns. Als HAns een logo maakt dan is dit altijd een co-creatie tussen hem en de klant. HAns beschouwt het logo dat hij ontwerpt ook niet als zijn logo maar als dat van het bedrijf waarvoor hij het ontwerpt.

Het is één co-creatie.
Het is één co-creatie.

Durf te doen!

Lieve vrienden, de boodschap die HAns aan jonge mensen wil geven, is: “Durf te doen! Durf te experimenteren. Sta open voor nieuwe kansen. En sta zeker ook open voor dingen die je misschien wat schrik aanjagen en waarvan je je afvraagt of je het wel zal kunnen. Het is dan net de uitdaging om een balans te vinden tussen de schrik die je hebt voor iets en de nieuwsgierigheid ervoor. Hierin liggen de kansen om nieuwe dingen te leren en om interessante mensen te ontmoeten”, besluit HAns.

Ik dank HAns voor zijn tijd en zijn verhaal. Wij gaan zeker en vast nog veel horen over deze creatieveling. :o) p.s. Als je wil weten waarom hij zijn naam altijd met hoofdletter 'HA' schrijft, moet je maar eens samen met hem een koffie (of thee) gaan drinken… ;-)