I love Hasselt werd geselecteerd door Startit@KBC en is een feel good magazine over, voor én door Hasselaren. Ben jij een blogger of fotograaf? Laten we elkaar dan snel ontmoeten! Contacteer ons via gama@ilovenetwork.city of breng een bezoekje aan www.ilovehasselt.com

‘Met Kerstmis? Een lichte training op het strand.’

Dag lieve vrienden, hebben jullie kerst goed gevierd? Ik vraag me af hoe kerst is voor mensen die ver van hun familie wonen. Toen dacht ik aan Céderique Tulleners. Hij woont in de Chinese stad Hohhot en werkt er als een voetbalcoach bij Dayu FC. We hebben via chat gesproken. Alhoewel ik geen grote voetbalfan ben, heb ik veel respect gekregen voor wat hij doet.

In het stadion van Hohhot

Drie maanden later zat ik op vliegtuig naar Beijing

“Ik heb 2 zomers in Amerika gewerkt als voetbalcoach. Eén van de collega’s daar kreeg een aanbieding om in China te gaan werken maar hij zag dat niet zitten. Hij stelde voor dat ik mijn CV stuurde. Ik verwachtte er niet veel van maar 3 maanden later zat ik op het vliegtuig naar Beijing”, vertelt Céderique, die 5 jaar actief was bij RC Hades (in Kiewit). Nadat hij in Beijing aankwam, had hij contact met mensen van Dayu FC. Ze hadden enkele keren gesproken over voetbal. Zes maanden later stapte één van de coaches op. Dayu FC stelde aan Céderique voor om drie trainingen te geven. “Maar na de eerste training was het al duidelijk voor hen. Ik zou de nieuwe coach worden”, zegt hij met trots.

Een van de vele westerse shopping centers in Hohhot
 LoveHohhot net voor je het centrum van Hohhot binnen rijdt

In juli startte Céderique te werken voor Dayu FC. Daar beschikt hij over een ploeg van 22 spelers. Alle spelers leven en wonen op de club. Het enige doel dat ze hebben, is om profvoetballer te worden. “We trainen dan ook gemiddeld 20 uur per week. Er is wel school en Engelse les voorzien voor hen maar de focus ligt duidelijk op het voetbal”, vertelt hij verder.

Als we “maar” 3 uur met de bus moeten rijden dan zijn we blij.

Céderique zijn club ligt net buiten Hohhot. Dit is de hoofdstad van Inner Mongolia en is een stad in volle ontwikkeling. “Hoewel ik 6 maanden geleden naar daar verhuisd ben, heb ik er nog maar een drietal maanden effectief doorgebracht. Omdat het niveau van voetbal in China niet zo hoog is, moeten we altijd ver reizen om goede tegenstanders te vinden”, vertelt hij. “Als we “maar” 3 uur met de bus moeten rijden, dan zijn we blij. We verblijven dan wel altijd minimaal een week ter plaatse om meerdere matchen te spelen”, legt hij verder uit. Daarnaast is het in Hohhot (en Inner Mongolia in het algemeen) zeer koud. Dagen dat het -15°C is, zijn geen uitzondering. Daarom reizen Céderique en zijn ploeg de hele winter rond in China, op zoek naar warme plaatsen en goede tegenstanders om wedstrijden te spelen.

Momenteel zijn ze in Beihai, een klein kuststadje in het Zuiden dat omringd is door de zee. “Echt een fantastische plaats en het koudste dat het hier wordt is 20°C. Beihai wordt gezien als het nieuwe Miami van China. Warm weer, mooie stranden en er zijn veel mensen die hier een tweede woning kopen”, beweert hij. Hmm… Wie weet koopt Céderique er ook een tweede woning… ;)

Deze gasten zijn fantastisch

“Zijn jouw voetballers braaf?” vraag ik. “Zij leven om prof te worden. Als dit niet lukt, dan hebben ze het gevoel dat ze gefaald hebben. En bijgevolg heb ik dan ook het gevoel dat ik gefaald heb. Omdat ik elke dag met ze leef en werk, zijn ze voor mij ook meer dan enkel voetbalspelers. We zijn een grote familie die samen lief en leed deelt. We hebben allemaal een goede band met elkaar maar op het veld weten ze wel dat er gewerkt moet worden. Gebeurt dit niet, dan kan het hevig te keer gaan. Zowel ik naar hun, als zij naar elkaar. Maar dit is in het heetst van de strijd, we verlaten het veld nooit met hard feelings”, zegt Céderique.

Training in hohhot
Training op het strand in Beihai

“Maar wat is het verschil dan met de voetballers in België?” vraag ik verder aan de ex-jeugdcoach van Lommel United en OH Leuven. “Het grootste verschil met de voetballers in België is dat Chinezen te véél respect hebben voor de coach. In school leren ze om de leerkracht niet tegen te spreken en gewoon “bevelen” te gehoorzamen. Het is in het begin dus altijd wennen voor nieuwe spelers, dat zij veel vrijheid krijgen en veel zelf moeten nadenken op het veld”, antwoordt hij. “Het respect naar mij toe is zeer groot, maar omgekeerd respecteer ik ook iedere speler in het team. Deze gasten zijn fantastisch. Door het vele reizen, het prachtige land en deze gasten, heb ik totaal niet het gevoel dat ik hier ook maar één dag gewerkt heb”, zegt Céderique.

Ik mis mijn vriendin het meeste

Ik ben echt benieuwd wie of wat Céderique mist, tijdens zijn leven in de stad op 10 uur vliegen van België. “Ik mis mijn vriendin, Kelsey, het meeste. Zij heeft veel opofferingen gemaakt en is ook verhuisd naar China, maar zij gaat wel iets vaker naar België dan ik”, vertelt hij. Kelsey werkt in Hohhot en Céderique moet veel reizen, dus het gebeurt wel dat ze beide in China zijn maar toch nog meer dan 1000km van elkaar verwijderd zijn. “Maar zij steunt me 100%, al heeft het wel een jaar geduurd om haar te overtuigen om naar China te verhuizen. Daarnaast mis ik natuurlijk ook mijn familie en vrienden. Tenslotte mis ik het wel om gewoon lekker uit te eten of om een terrasje te doen in Hasselt”, antwoordt Céderique.

Met Kelsey in Disneyland Shanghai
Kelsey en het ontwerp van de nieuwe stad en voetbalaccomodatie die ze aan het bouwen zijn
In een moslim wijk in Hohhot
Skyline van Hong Kong (waar Kelsey & Céderique zijn verloofd). Chique :)

Met Kerstmis? Een lichte training op het strand.

Ik wil ook graag weten hoe Céderique kerst viert. “Het is toch altijd wat moeilijk om niet bij familie en vrienden te zijn met Kerstmis en Nieuwjaar. Het is een speciale tijd van het jaar. Hier in het Zuiden wordt Kerstmis en Nieuwjaar niet echt gevierd”, zegt Céderique. “Met Kerstmis hebben we in de ochtend een lichte training op het strand. Lekker ontspannen en relaxed. In de namiddag geef ik de spelers vrij. Ikzelf zal dan met de andere buitenlanders lekker gaan eten. Met Nieuwjaar zal het een gelijkaardige planning zijn. Maar dan neem ik wel twee daagjes vrij”, zegt hij.

Dus, lieve vrienden, gaan wij op bezoek bij Céderique? Verder vertelde hij nog over het ambitieus plan van Dayu FC om zijn voetballers naar het hoogste niveau te brengen. Een speler van Céderique heeft zelfs 6 weken mee getraind met een Belgische eerste klasse ploeg. Tof! We wensen Céderique heel veel succes. En RESPECT voor wat hij doet, plus RESPECT voor zijn vriendin die hem steunt. Tot in Hasselt allebei! Tot bij Sweet Coffee?!

Céderique met I love Hasselt